Бала доспен сырласып, бірге өткізген күзің, қысың, көктемің, тай-құлындай тебісіп ойнақтаған көк белің, анаңдай аялы ұстаздарың, алтын ұя мектебің – ол енді сенің өткенің. Қысқасы, тәтті ғана естелігің. Өйткені сен ілестің ұлы өмір көшке бүгін. Бала арманыңа аттанатын, сүріне жүріп бапталатын сәт бұл. Бастысы, талмасын дейік ақ қанатың. Бұл тілекке бәрі қосшы: ата-анаң, ұстаздарың, бала достарың, тіпті тізгін ұстаған, өмір көрген ағаларың. Бұған дәлел аудандық әкімдіктегі мерейлі күн. Мәжіліс залындағы мәнді марапат.

Ауыл береке, ауыл молшылық... Ә дегенде айтарымыз осы киелі топырақ жайында. Алайда, бүгінгі заманда айтарымыз бен байқарымыз астаса ма? Бұл сұраққа келгенде күмілжіп қалатынымыз да шындық. Өйткені, бес саусақ бірдей емес. Кей өлкелер көңілге медеу болса, енді бірінің «есігіне енсеңіз» кеңес құлаған тұстағы күйреген ауылға тап болғандайсыз. Әрине, бұл жәйт жаныңа батады, жүрегіңді сыздатады. Көңіліңді мұздатады. Дегенмен, қуанарлығы сол, қашанда «Ауылдастың анты бір». Осы үрдістің қаймағы бұзылмағанына тағы бір мәрте көзіміз жетті Масақ округіне барғанымызда. Әңгімені әріден бастайық...