Бірде 7 жасар Асқар мен Серік кезекті ойындарын ойнап отырған. Ойын соңы үлкен әңгімеге ұласты. Асқар Серікке:
– Серік, сен нені армандайсың? – деді. Сонда ол:
- Үлке-е-ен көлігім болса ғой. Мен онымен күні-түні ойнаушы едім. Ал сенің арманың қандай? – деді.
Асқар ойлы көзімен бір қарап: «Анам мен әкемнің ажыраспағанын қалаймын» – деді жәй ғана. Сырттай бақылап тұрған мен Асқардың жанарынан арманына жете алмай, бақытты балалық шағы уайымнан арылмай, мөлт еткен жасын әрең іркіп тұрғанын оқыдым сол кезде. Қарауға дәтім шыдамай, кері бұрылып кеттім.
Адамзат баласының жаратылысы қызық қой. Үйленіп, шаңырақ көтереміз деп асығамыз. Тойды дүркіретіп жасап, келген қонақтарды мәз-мейрам қып жібереміз. Келін, жар статус-тарына ие боп күндеріміз өтеді. Біраз уақыттан соң ана бақытын сезінеміз. Балаларымыздың тәтті қылықтарына сүйсініп, ата-ана атанамыз. Күндердің күні «шайтан түртіп», не «жұрт сөздерінің» арбауына еріп, басқа түскен қиындыққа шыдай алмай шарқ ұрамыз. Көлденеңнен келген кедергіге шыдамай, ақыр соңында бір кездері арманыңа айналған, «осы азаматпен отау көтеріп, отанасы атансам екен» деген тілегіңнің бәрі көкке ұшып, не жер жұтып, «ажырасамыз» деп сотқа арыз береміз. Соңында ажырасып, кезінде бірін-бірі өлердей сүйген қос жүрек екі жаққа кете барады.
Іс мұнымен бітсе жақсы ғой, жоғарыда аталған Асқар сынды қаншама бала не әкесіне, не анасына жақтасарын білмей, «жетім» атанып, жәутеңдеп қала береді.
Себеп пен сылтау іздейтін адамға ажырасу қиын емес. Түймедей нәрсені түйедей көретіндерге лезде-ақ табылады сылтауың. Оның үстіне жұрттың айтатын сөздері де шамыңа тиіп, себебіңнің үстіне екі есе себеп қосып береді. Бітімгерлікке шақырудың орнына екі жастың ата-аналары да бүгінде өз перзентін қолдайды, дұрыс деп есептейді, ажырасуына көп жағдайларда қарсы бола қоймайды.
«Бауыр етім – балам» дейміз. «Көңілдің гүлі, көзімнің нұры» дейміз. Кейде осы сөздер босқа айтылған сияқты елестейді маған. «Өтірік бақытты өмір сүргенше, балаға да шындықты айтып, ажырасайық» деп, бұл мәселеге келгенде тағы да «балам үшін» деп ажырасамыз. «Балам, балам» дегенмен, сол баланың жайын ойлайтын ата-ана қайда? Біздің отбасы болып, шаңырақ көтергеннен кейінгі өміріміз өзіміз үшін емес, балаларымыз үшін екенін жете түсіне қоймаған сияқтымыз әлі де. Ажырасамын деп алдыңызға мақсат қойғаныңыз секілді, балаңызға да бақытты балалық шақ сыйлағыңыз келсе, ол үшін кез келген қиындыққа төзіп, кедергі мен тосқауылды бұзып өтуге болады. Өзіміз үшін емес, перзентіміз үшін өмір сүруді үйренейікші!
ТҮЙІН:
Мақсатым – ақыл айту емес, көзбен көріп, көңілімізге түйіп, көкейімізге қозғау салған соң, өз ойыммен бөлісу ғана.
7 жас – бала үшін ажырасу туралы ойлап, уайымдайтын шақ емес, бал дәуренімен бақытты боп жүретін кезеңі түсінетін адамға. Ажырасқан соң барлық мәселе шешіледі деп ойлаймыз. Шындығында олай емес. Құрметті ата-ана, әйеліңізге басқа азамат, күйеуіңізге басқа жар табылады. Бірақ... бірақ мейіріміңіз бен қаныңыз бойына дарыған өз перзентіңізге өзгелер әке-шеше бола алмайды. Баланың да туған ата-анасымен бірге бақытты болуға құқығы бар шығар?!
Қамажай ЕРКЕБАЕВА.
