Жақында Асан Омаров деген абайтанушымен бірге қазақтың рухани дамуының алтын діңгегі болған Абайдың, Құнанбай атамыздың жатқан жеріне барып, зиярат етіп қайттым. Сонда сұрадым: «Осы Абай атамыздың ұрпағы бар ма?» – деп. Бұл Сіздерді де алаңдататын шығар. Хантәңірдің мұзбалағы Мұқағали «Абай – Гималай» деп айтпақшы, рухани Гималайымыз болған Абайдан бүгінде бір ғана Данияр деген ұрпақ қалыпты. Оның өзі 45-тің шамасындағы азамат. Әйелі орыс, үш қызы бар... Міне, қазіргі қазақ қоғамының нағыз бейнесі! Иә, ұлы адамның тұқымын құрту үшін ұлы даламызда қаншама солақай саясат жүргізілді. Патшалық ресей қыспаққа алды, репрессияға ұшыратты, атом қаруын жарды... Мұның бәрі қазақтың қаймақтарын қағып алудың қағидаты еді. Міне, енді біз дәл Данияр іспеттіміз. Қазақша дұрыс білмейміз, өз тамырымызды ұмыттық. Енді не істеуіміз керек?!. Ең бірінші тамырымызды тереңге жіберуіміз міндет. Өйткені, сыртымыз жылтырағанмен, тамырымыз құрттаса, үп еткен желге төтеп бере алмасымыз анық. Біз тұрғызып жатқан қазіргі қоғамымызда құлаған бәйтеректер қаншама... Президенттен кейінгі ең үлкен қызмет саналған Премьер-министрлер, талайдың арманы болған Министрлер, әкімдер замана сілкінісінен сұлап жатыр. Бұлардың әрбірі бір бәйтерек емей немене? Мұның бәрі – тамырдан ажырағаннан.

Тамыр дегеніміз не? Ол – ататек. Қазір бәріміз баланы қалай тәрбиелейміз? Бірінші – оқы, білім ал, екінші денсаулығың мықты болсын деп спорт секцияларына береміз. Үшінші – өнерлі бол деп үйірмелерге жаздырамыз. Әрине, заманына қарай тіл меңгеруіне мүмкіндік туғызамыз. Дұрыс. Алайда... тамырынан ажыраған ұрпақ жасанды жол іздейді яғни, басқа жақтан нәр алады. Ол болмау үшін ататегін ең бірінші балаға үйрету керек. Ол жеті атаны ғана жаттап ал деген сөз емес. Олар қандай адам болды, еліне, жеріне қандай еңбегі сіңді? Қысқасы, жеті атаңның жүріп өткен жолын таны деген сөз бұл. Екінші – ана тілін үйрету керек әр ұрпаққа. Ал ана тілін білмеген ұрпақ әдебиетінен, мәдениетінен де мақұрым қалады. Сөйтіп, тамырымыздан ажыраймыз. Үшінші – салт-дәстүрді сақтау. Оған мысал десеңіз айтайын, жапон елі қазір ең үздік дамыған мемлекет. Ал барып көрсеңіз, баяғыша татамиде жатады, алтын қасық берсеңіз де, ағаш таяқшаларымен ас ішеді. Яғни, бабаларының салт-дәстүрін әлі күнге жалғап келеді. Ал бізде ше? Тұрмыстық дәстүрді былай қойғанның өзінде төл мәдениетіміз күйдің тілін түсінетін қазақ қалмады-ау, шамасы. Төртінші – иман. Бүгінгі қоғамда иманды былай қойсақ, діннен қорқатын жағдайға жеттік. Осындай нәрселердің кесірінен тамырымыздан ажырадық. Дәл осылай жалғаса беретін болса, елдің де, жердің де қажеті болмайды бізге. Қорықсақ, осыдан қорқайық, ағайын!. Енді не істеу керек? Бір ғана жол: құндылықтарды қалпына келтіру. Рухани жаңғырудың мақсаты да осы!

Мен сенемін, Даниярдан арыстай ұл туады, ол ататегін қуады, елдің, жердің қамын ойлайды. Сол жуан, ұлы тұқымды жоғалтпай, ұрпағын жалғайды! Бәріміз де осыған сенейік!